PRESENT SIMPLE OR PRESENT CONTINUOUS?


Present Simple i Present Continuous to dwa czasy, które poznajemy na początku naszej przygody z nauką angielskiego. Używa się ich przede wszystkim w kontekście teraźniejszości. Zdarzają się jednak wyjątki. Dowiedzmy się jakie.


Present Simple i Present Continuous - jak ich używać

Skoro oba wspomniane czasy dotyczą teraźniejszości, to jaka jest między nimi różnica? Kiedy powinniśmy użyć Present Simple, a kiedy Present Continuous? Zaraz rozwiejemy wszystkie wątpliwości. Przygotowaliśmy trochę teorii (bo bez niej ani rusz), ale wspartej wieloma przykładami. Dodatkowo, we wpisie znajdziecie kilka ciekawostek i wskazówek, które ułatwią Wam korzystanie z dwóch powyższych czasów.


Present Simple - konstrukcja

Zdania twierdzące w czasie Present Simple tworzymy, używając podstawowej formy czasowników, na przykład do , go  czy work . W 3. osobie liczby pojedynczej (he, she, it) do czasownika dodajemy końcówkę -s lub -es. W pozostałych osobach czasownik ma formę podstawową. 

podmiot + czasownik (w formie podstawowej lub z końcówką -s /-es w 3 os. l. poj.) + reszta zdania

Kiedy więc mówimy o sobie, o nich itd. - używamy podstawowej formy czasownika, natomiast mówiąc o koledze, bracie, siostrze czy koleżance - do czasownika dodajemy -s lub -es. Zobaczmy, jak to wygląda w zdaniach:

I play basketball.

Gram w koszykówkę.

We watch TV every day.

My codziennie oglądamy telewizję.

He plays basketball.

On gra w koszykówkę.

She watches this show every week.

Ona ogląda ten program co tydzień.

Przeczenia w czasie Present Simple tworzymy, używając operatora do/does oraz dodając formę not (don’t/doesn’t).

I don’t drink milk.

Nie piję mleka. 

She doesn’t watch TV.

Ona nie ogląda telewizji.

Pytania również tworzymy za pomocą do i does - przesuwamy je na początek:

Do you like milk?

Czy lubisz mleko?

Does he smoke?

Czy on pali?

Jak widać w przykładach powyżej, w pytaniach i przeczeniach z does  - czasownik wraca do swojej podstawowej formy.