PRESENT SIMPLE OR PRESENT CONTINUOUS?
Present Simple i Present Continuous to dwa czasy, które poznajemy na początku naszej przygody z nauką angielskiego. Używa się ich przede wszystkim w kontekście teraźniejszości. Zdarzają się jednak wyjątki. Dowiedzmy się jakie.
Present Simple i Present Continuous - jak ich używać
Skoro oba wspomniane czasy dotyczą teraźniejszości, to jaka jest między nimi różnica? Kiedy powinniśmy użyć Present Simple, a kiedy Present Continuous? Zaraz rozwiejemy wszystkie wątpliwości. Przygotowaliśmy trochę teorii (bo bez niej ani rusz), ale wspartej wieloma przykładami. Dodatkowo, we wpisie znajdziecie kilka ciekawostek i wskazówek, które ułatwią Wam korzystanie z dwóch powyższych czasów.
Present Simple - konstrukcja
Zdania twierdzące w czasie Present Simple tworzymy, używając podstawowej formy czasowników, na przykład do , go czy work . W 3. osobie liczby pojedynczej (he, she, it) do czasownika dodajemy końcówkę -s lub -es. W pozostałych osobach czasownik ma formę podstawową.
podmiot + czasownik (w formie podstawowej lub z końcówką -s /-es w 3 os. l. poj.) + reszta zdania
Kiedy więc mówimy o sobie, o nich itd. - używamy podstawowej formy czasownika, natomiast mówiąc o koledze, bracie, siostrze czy koleżance - do czasownika dodajemy -s lub -es. Zobaczmy, jak to wygląda w zdaniach:
I play basketball.
Gram w koszykówkę.
We watch TV every day.
My codziennie oglądamy telewizję.
He plays basketball.
On gra w koszykówkę.
She watches this show every week.
Ona ogląda ten program co tydzień.
Przeczenia w czasie Present Simple tworzymy, używając operatora do/does oraz dodając formę not (don’t/doesn’t).
I don’t drink milk.
Nie piję mleka.
She doesn’t watch TV.
Ona nie ogląda telewizji.
Pytania również tworzymy za pomocą do i does - przesuwamy je na początek:
Do you like milk?
Czy lubisz mleko?
Does he smoke?
Czy on pali?
Jak widać w przykładach powyżej, w pytaniach i przeczeniach z does - czasownik wraca do swojej podstawowej formy.