Stopniowanie przymiotników:
stopień równy - wyższy - najwyższy

Przymiotnik w języku angielskim– co to jest? 

W języku angielskim przymiotnik odpowiada na pytanie: jaki?, jaka?, jakie?, i jest zawsze umieszczony przez rzeczownikiem, który określa. Niezależnie od liczby (pojedynczej, mnogiej), czy rodzaju rzeczownika (męskiego, żeńskiego, nijakiego), który opisuje dany przymiotnik, ma on zawsze jedną, niezmienną formę, czyli powiemy: 

• a smart kid / smart kids = bystry dzieciak / bystre dzieciaki 

• an intelligent girl / intelligent girls = inteligentna dziewczynka / inteligentne dziewczynki 

Rodzaje przymiotników: 

Wyróżniamy następujące typy przymiotników: 

• krótkie, zazwyczaj jedno lub dwu sylabowe, np. nice (miły), big (duży), czy happy (szczęśliwy), 

• długie, tzw. wielosylabowe (zazwyczaj powyżej dwóch sylab), np.: productive (produktywny), extraordinary (niezwykły), czy dangerous (niebezpieczny), 

• zakończone na – ing lub –ed, czyli przymiotniki różniące się końcówką, a mające identyczną bazę (podstawę), : excited (podekscytowany), exciting (podekscytowany). 

Rodzaje stopniowania przymiotników w angielskim: 

Stopniowanie przymiotników – regularne: 

Stopniowanie regularne, czyli podlegające konkretnym zasadom, czyli za pomocą końcówki –er, -est, lub z użyciem more, (the) most. 

Stopień wyższy przymiotników angielskich krótkich tworzymy poprzez dodanie do ich podstawy końcówki –er), a dłuższych przez postawienie przed nimi słowa more (bardziej), jak w przykładach: 

• nice (miły), nice +er = nicer (milszy); big (duży), big + er = bigger* (większy); happy (szczęśliwy), happy + er = happier** (szczęśliwszy), 

• productive (produktywny), more productive (bardziej produktywny); extraordinary (niezwykły), more extraordinary (bardziej niezwykły); dangerous (niebezpieczny), more dangerous (bardziej niebezpieczny). 

*w przypadku przymiotników krótkich zakończonych na spółgłoskę, przed którymi występuje samogłoska, pamiętamy o podwojeniu spółgłoski na końcu wyrazu, np.: big-bigger, hot-hotter, thin-thinner, fit-fitter 

**w przypadku przymiotników zakończonych na –y przed którymi mamy spółgłoskę, zanim dodamy końcówkę –er, musimy pamiętać o zamianie –y na –i, np.: happy-happier, funny-funnier, easy-easier 

Stopień najwyższy przymiotników angielskich krótkich tworzymy poprzez dodanie do ich podstawy końcówki –est, a w przypadku wielosylabowych umieszczamy przed nimi słowo the most (najbardziej), jak poniżej: 

• nice (miły), nice + est = nicest (najmilszy); big (duży), big + est = biggest *(największy); happy (szczęśliwy), happy + est = happiest **(najszczęśliwszy), 

• productive (produktywny), the most productive (najbardziej produktywny); extraordinary (niezwykły) , the most extraordinary (najbardziej niezwykły); dangerous (niebezpieczny), the most dangerous (najbardziej niebezpieczny). 

*w przymiotnikach krótkich, w stopniu najwyższym pamiętamy o podwojeniu spółgłoski, tak jak w stopniu wyższym, np.: bigger – the biggest, hotter – the hottest, thinner – the thinnest 

**w stopniu najwyższym, w przymiotnikach krótkich zakończonych na –y, pamiętamy także o zamianie –y na –i, tak jak w stopniu wyższym, czyli: happier – the happiest, funnier – the funniest easier – the easiest 

Zazwyczaj w stopniu najwyższym, przed przymiotnikiem krótkim i długim umieszczamy the – stopień równy, stopień wyższy i najwyższy (angielski): 

Przymiotniki zakończone na –ing lub –ed stopniujemy w taki sam sposób jak przymiotniki wielosylabowe, czyli: 

• excited (podekscytowany), more excited (bardziej podekscytowany), the most excited (najbardziej podekscytowany) 

• exciting (ekscytujący), more exciting (bardziej ekscytujący), the most exciting (najbardziej ekscytujący)